Yıllar önce Prof Dr. Azmi Varan’ın Prensesler, Prensler ve Kurbağalar Semineri’ne gitmiştim. Çok da muhteşem bir sunumdu. Aslında hepimizin prens ve prenses olarak doğduğumuzdan ve kurbağaya dönüştüğümüzden bahsediyordu Sevgili Azmi Hoca. -Bazılarımız prens ve prenses olarak bile doğmuyoruz belki de-

Seminer boyunca içinde bulunduğumuz ortamın etkilerinden ve aslında yetişkin maskesinin altında çocuklukta takılı kalan hallerimizden bahsetti hoca . 

Ve o zaman sormuştum! 

Peki ne yapıcaz  diye?

Seminer o detayı kapsamıyordu ve hocanın cevabı da “O iş biraz zor” olmuştu.Sonradan bazı çalışmalarına gitmeyi çok istedim Azmi Hoca’ nın, ama psikoloji mezunu olmadığım için beni almadılar Çok ilgiliyim, çok kitap okudum  bir alt tercihim psikolojiydi desem de olmadı.

Ama  sonradan aldığım sertifika eğitimi beni öylesine doyurdu ve dönüştürdü ki alacağım pek çok eğitimden de öteydi bunu biliyorum . 

Hepsi birer seçim olmakla beraber içinde bulunduğumuz toplum da aile de bizde derinden izler, yaralar bırakabiliyor. Ya da bu niye böyle, ben gerçekten ne istiyorum diye sormadığımız, öylece kabul ettiğimiz, hiç de bizlik olmayan halleri, sorgulamadan cebimize koyabiliyoruz.

Ne coğrafya kaderimiz olmak zorunda, ne yaşadığımız çocukluğumuz  engelimiz...

Bazen sadece fark etmekle olur dönüşüm  bazen de kendimize zaman tanıyıp minik minik adımlarla …Öyle ya da böyle hayatımızı daha huzurlu , daha keyifli, daha bereketli  kılmak çok mümkün …

O seçim ve dönüştürme gücü hepimizde var….