Ben geçenlerde arabanın vizesini yaptırmayı unutmuş ve üstüne ceza da yemiştim. Bugün acaba başıma ne geldi ve ben bunu nasıl karşılamayı seçtim. Olaylar tam da şöyle gelişti:

Malûm tam kapanma sebebiyle market alış verişi yapma halleri bizde de vardı...O  görevi de ben aldım

Asya'yla süper markette gayet sistemli, çift maskeli, mesafeli, keyifli bir hallerdeyiz. Alış verişimizi bitirince , şöyle bir sepete baktım,  oldukça çok. Çakır çıkışımıza yetişse diye bir iç geçirdim, hatta arayıp sordum. Yetişemezmiş.

İş başa düştü. Kasada güzelce sıramıza girdik, epeyce bekledik, sıramız geldiii, sepetin yarısını kasadaki banka boşalttık, elimi çantama götürdüm ki cüzdan yok. Saat 17 35 ve market  18 00 de kapanıyor. Olamazzz. Maskeli maskeli , koca markette dön dolaş , ihtiyaçlarını al ve tam da tam kapanma öncesi. Olacak şey değil. O an yapacak başkaca bir şey olmadığından, boşaltıklarımızı sepete geri yükledik,  market arabamızı tenha bir yere çektik.

Şöyle bir durdum, düşündüm. En kötü ne olabilir, bir çözüm bulamam ve bırakır giderim .Belki rica ederim sepeti ellemeyin diye, sabah ilk müşteri olarak  gelir alırım. Sanal marketten alırım ya da. Ama bırakmak da istemiyorum bir yandan ve tekrar aynı meseleyle uğraşmak. Ama şöyle bir durup düşündüğümüzde , en kötü ne olur deyip, o ihtimalle barış haline geçtiğimizde , şöyle bir sakinlediğimizde, o zaman çözümle buluşma ihtimalimiz de artıyor şu olasılıklar dünyasında.

Bir yandan, o an için çözümler de arıyorum en kötü ihtimalle barışırken. Etrafıma bakıyorum acaba bir tanıdığa rastlar mıyım diye, Çakır la da irtibattayız, o işten biraz daha hızlı çıktı durum böyle olunca ve bize doğru geliyor, bir yandan da ne yapabiliriz düşünüyoruz . Karekodla bankadan mı çeksek; zaman kısıtlı, bankamatik uzak. Bu arada Asya'yı hadi sen şöyle bir dolaş diye gönderdim. En mutlumuz o.  Ben telefonla ödeme yapılabiliyor mu diye market kasasında onu soruyorum ve öğreniyorum ki, Q R kodu oluşturabilirsem ödeme yapabilirmişim.

Her şey yolunda. Asya geziyor. Çakır yetişmeye çalışıyor. Ben sıradayım. Sıram geldikçe, başkalarına veriyorum sıramı. Bir yandan da you tube'dan ve cep bankacılık uygulamasından olayı çözmeye çalışıyorum ama çözemedim. Başka bankanın uygulamasını deniyordum ki bir kahraman edasıyla karşımda Çakır....

Stres yapmadım, keyfimi bozmadım, sıramı vererek o an bir sürü insanı sevindirdim:)). Yeni bir şey öğrendim, henüz çözemedim ama çözeceğimdir.

Veee en baştaki dileğim gerçek oldu. Ağır market poşetlerini arabaya ben yüklemedim.

Einstein`ın dediği gibi; verilecek en temel karar evren sizin yanınızda mı size karşı mı? Bu kararın cevabı hayatı nasıl yaşayacağımızı belirleyen en temel zemin.

Hayat sizin, siz karar verin bu hayatı hangi zeminde ve nasıl yaşamayı seçiyorsunuz?