Tam tamına 14 yıl oldu biz evleneli tanışalı da 15…

Çok sular aktı, köprünün altından. Ve sadece ikimizin bildiği çok da ayrılıklarımız oldu.

Ve rahatlıkla şunu diyebilirim ki bizim ilişkimiz dönüştüyse;  pek çok ilişki, bitmesine gerek kalmadan ya da  ölü bir ilişki haline gelmeden keyifli bir ilişkiye dönüşebilir.

Elbette bitebilir de ilişkiler! Ancak bütün mesele sevgiyle uğurlayabilmek içine nefreti koymadan.

Şu an ikimizin de bildiği yegane şey; sonsuza kadar ilişkide kalacağımızın garantisi ve sözüne dair değil,  bitse bile güzel biteceğine dair.  Bu yarın da olsa, bizi ayıran ölüm de olsa. 

Nedensiz-sorgusuz sadece istemediğimiz için ya da hoşumuza gitmeyen herhangi bir sebepten, bir ilişkiden çıkabilme rahatlığını hissetmek çok özgürleştirici değil mi?  Hani zaten mesele aşka dair olunca, aşk bağlar sizi ilişkiye,  öyle hemencecik çıkamazsınız aşka dair  şeylerden. Ama bu kaynak, aşk ise güzel;  sizi ilişkide tutan korkularınız ise değil!

Bizim ilişkimizi dönüştüren en temel iki şey de; aşk ve ikimizin de rahatlıkla ilişkiden çıkabilme özgürlüğünü hissetmekti. Beni bırakma, ben sensiz ne yaparım, beni bu şekilde bırakıp gidemezsin cümlelerinin içinde ne aşk var ne sevgi; aşkı da sevgiyi de yok eden ilişkiye zincir vuran, bağımlılık var.

Şu an öyle büyük bir şükran duyuyorum ki ilişkimizin varlığına. 

Her bu ilişkiden çıkma iradem ve sebebimde dönüşmeyi ve beraber yol arkadaşı olmayı seçtiği için,  hala birlikte gelişip dönüştüğümüz için, çok gülüp çok eğlendiğimiz için, artık benimle oyun da oynadığı için,yol arkadaşım canım sevgilim @cakiraksit e ve  kendime ve  bize çok çok çok minnettarım.

O zamaaannn aşkla kalın.