“Aşk ilk kez meydana geldiğinde iki kişi enerjilerini birbirlerine bilinçsizce verirler. Ve bundan dolayı ikisi de son derece mutlu ve neşelidirler. Bu inanılmaz yükselişe biz aşık olmak diyoruz. Ne yazık ki bu duygunun diğer bir insandan geleceğini umdukları için, insanlar evrenden sağladıkları enerjiyi keserler. Ve birbirlerinden gelecek enerjiye bağlanırlar. Ve birbirlerini kontrol altında tutmaya çalışırlar. İşte bu noktada ilişki yozlaşır. Ve geleneksel güç mücadelesine dönüşür.”  James Redfield’ın  Dokuz Kehanet Kitabı`ndan

 ……………………………………………

Çoğu örnekte; güzel geçen ilk zamanların ardından ya birtakım rutinlere ya da bitmek bilmeyen çatışmalara teslim oluruz; ne içinde durabildiğimiz ne içinden çıkamadığımız ilişkilerimizde…

Özellikle de bizim toplumumuzda evlilikle beraber o kadar çok gereklilikler girer ki hayatımıza. Bunu gerçekten yapmayı istiyor muyum diye sormak aklımıza bile gelmez…

Birinin istediğini diğeri de istemek zorundaymış gibi, birinin yaptığını diğeri de yapmak zorundaymış gibi…

Ayrışamayız bir türlü…Basit çözümleri göremeyiz…

Hayatımız da ilişkilerimiz de tatsız bir hal alır …

Lakin her geçen gün daha çok aşık olmak da mümkün,  daha çok eğlenmek,  daha çok keyif almak da , gerekirse sevgiyle uğurlamak da…